مجله شعر: سخنرانی پرهام شهرجردی در پاریس

سخن‌رانی پرهام شهرجردی

پنج‌شنبه ١١مارس ۲٠١٠

انستیتوی ملی تاریخ هنر - پاریس

درین سخن‌رانی، پرهام شهرجردی، بنیان‌گذار سایت‌های «مجله‌ی شعر»،« نشر پاریس»، «فضای موریس بلانشو»، «سایت ژک دریدا»، «سایت آنتونن آرتو» و مجله‌ی Hors-Sol، تجربه‌‌اش در ساخت فضا - فضاهای تازه در فضا، دربی‌فضایی - را مرور می‌کند. فضاهای تازه کجا شکل می‌گیرند؟ چه شکلی می‌گیرند؟ از چه شکل می‌گیرند؟ و این شکل‌های تازه چه می‌شوند چه می‌کنند؟ ساختِ فضایی که امکان را ممکن، نوشت را امکانِ هر ممکن می‌کند: دست زدن، به امکان به ممکن، به شعر به ادبیات، به ذهن به خیال، به زبان به جهان، به بست به حبس، دست بُردن، دست زدن. دست شدن. دست ساختن. جایی، فضایی، برای ساختن، برای آزاد کردن. و این را نوشتن. و در این نوشتن. به فضا فکر دادن. فضای فکر ساختن: هنرِ نویسش را هنرِ ویران-ساختن خواستن. به کلمه شدن دادن. با کلمه با حرف جمع شدن. جمعیتِ کلمه شدن. حرف از نبود از اقلیت زدن. به جمع اقلیت، فضا، حرف، جای جست و پای قیام دادن. از انقلاب به ادبیات آمدن. از ادبیات به انقلاب رفتن. فریاد-نوشتن. شدن. شدن را ممکن شدن. پس این فضاها؟ جایی برای هر خط، هر فرار، هر بی‌قرار. هر حرف و هر خطِ بی‌قرار، در فرار. حالا این سال‌ها، این سیاست را مرور کردن. چه سیاستی‌ست که فضا، فضای نو می‌سازد؟ کدام سیاست است که این فضاها را از نو به نو جابه جا می‌کند؟ سیاستِ فضا: فضای مقاومت علیه بیرون، جای فکر در درون. سیاستِ کلمه: حقوقِ هر کلمه را به کلمه بازگرداندن، کلمه را قیامِ کردن. سیاستِ شدن: شدن‌های معلق را به کار انداختن. سیاستِ خیال: خیال را رها کردن، این خیال را به کلمه به فضا به بیرون به درون ره‌سپار کردن. سیاستِ آزاد کردن.


	سخن‌رانی پرهام شهرجردی پنج‌شنبه ١١مارس ۲٠١٠ انستیتوی ملی تاریخ هنر - پاریس درین سخن‌رانی، پرهام شهرجردی، بنیان‌گذار سایت‌های «مجله‌ی شعر»،« نشر پاریس»، «فضای موریس بلانشو»، «سایت ژک دریدا»، «سایت آنتونن آرتو» و مجله‌ی Hors-Sol، تجربه‌‌اش در ساخت فضا - فضاهای تازه در فضا، دربی‌فضایی - را مرور می‌کند. فضاهای تازه کجا شکل می‌گیرند؟ چه شکلی می‌گیرند؟ از چه شکل می‌گیرند؟ و این شکل‌های تازه چه می‌شوند چه می‌کنند؟ ساختِ فضایی که امکان را ممکن، نوشت را امکانِ هر ممکن می‌کند: دست زدن، به امکان به ممکن، به شعر به ادبیات، به ذهن به خیال، به زبان به جهان، به بست به حبس، دست بُردن، دست زدن. دست شدن. دست ساختن. جایی، فضایی، برای ساختن، برای آزاد کردن. و این را نوشتن. و در این نوشتن. به فضا فکر دادن. فضای فکر ساختن: هنرِ نویسش را هنرِ ویران-ساختن خواستن. به کلمه شدن دادن. با کلمه با حرف جمع شدن. جمعیتِ کلمه شدن. حرف از نبود از اقلیت زدن. به جمع اقلیت، فضا، حرف، جای جست و پای قیام دادن. از انقلاب به ادبیات آمدن. از ادبیات به انقلاب رفتن. فریاد-نوشتن. شدن. شدن را ممکن شدن. پس این فضاها؟ جایی برای هر خط، هر فرار، هر بی‌قرار. هر حرف و هر خطِ بی‌قرار، در فرار. حالا این سال‌ها، این سیاست را مرور کردن. چه سیاستی‌ست که فضا، فضای نو می‌سازد؟ کدام سیاست است که این فضاها را از نو به نو جابه جا می‌کند؟ سیاستِ فضا: فضای مقاومت علیه بیرون، جای فکر در درون. سیاستِ کلمه: حقوقِ هر کلمه را به کلمه بازگرداندن، کلمه را قیامِ کردن. سیاستِ شدن: شدن‌های معلق را به کار انداختن. سیاستِ خیال: خیال را رها کردن، این خیال را به کلمه به فضا به بیرون به درون ره‌سپار کردن. سیاستِ آزاد کردن.