من | لیلی گله‌داران

دی ۰۴, ۱۳۸۹ ۲ دیدگاه

رو کردم به شکمم

به راه تاریک و باریکی که دختر می‌آورد

چه سیاه

سفید برفی را هم سبزه می‌کنم

دستی که انگشت های مرا دارد و تو را بیرون بکشد   می‌کُشد

لالائی ها و قصه‌ها که وقت نمی‌کنم شاهزاده‌هایشان را برایت جای خالی یا  سٶال بگذارم

مانده‌اند روی دستم

کدام را می‌خواهی اول بگویم

یکی نبود و کوتوله‌ها  که چشم‌های لوچ‌شان با الّله بزرگ  روی سینه‌ام برق می‌زنند

یا تا هفت ساله که مجال شدن‌ات را نمی‌دهم

از کتاب دوم‌ات  بخوانم

روباه بالاتر از سیاهی ندید

دیدی

دیدی زبان از من نبود

فاک !

و تجاوزی که روی زبانم اتفاق افتاده بود

پرده از من برداشته بود اما روی زبان مادری‌ام عینِ عین ِ زخم زبان کشیده بود

سرش را که می‌کشم

یواش

به گردنش هم می‌رسید

غازهای گردن دراز تخم‌های خود را می‌خورند یا می‌گذارند و می‌پرند؟

بله نمی‌دانم نه و همه

همین     اینجا   درست من افتادم به مِن و مِن و

بالا آوردم یا

بالا آوردم شکمم     نمی‌دانم

رحم‌ام

پدر ِ بزرگ را به جنینی‌اش فلاش بک زده بود

حالا که در منی

منم و کائوس

هیچ شبی را به یاد ندارم و آدمی

حرامزاده‌ای!

به آیینه نگاه کن

این زیبایی از حرامزادگی‌ست یا آیینه زیباتر از چه کسی‌ست؟

یکصد و بیست و چهار هزار  هزار مرد باکره به گودالی و هوا  سنگ

برگشت به زیر شکمش

بگو به زاغ و  مار از ضلع شرقی باغ         چشمکی وُ      سوراخ است   بیا

کشاله‌هایم از مشرق به  مغرب

نیمه‌ی چپ تمام سیب‌ها خالکوبی دارد

نگفتم

نگفتم سفید برفی را دورگه می‌کنی

کجا دادی؟

نیمه‌ی چپ تمام سینه‌ها مثل برف  چطور سیاه شده بود نیمه‌ی شرقی‌اش که خالی بود

گفته بود از هر طرف بچرخانی باز نیمه‌ی شرقی اش خالی دارد.

بار زبانم سنگین شده و هی شکم می‌دهد

ویارم سرکه بود و نمک

اما به همین نمک

که زا به راه شدم و هر چه می‌آمد

از جنس من که نبود  شبیه‌ام هم  نبود

می‌خواستم فقط می‌خواستم بی پرده

تا قبل از دوباره و این بار بر فکّ ام

بر زبانم زبان مادری زبان بسته بچرخد

شنیدی؟

اما من چیزی نگفته بودم

man

در صدایم

و صدایم گرفته بود.

دی ۱۳۸۲/ تهران

شعر

۲ دیدگاه to “من | لیلی گله‌داران”

  1. امیر عباس پیام گفت:

    سلام لیلا. شعرت رو دوست داشتم و هرجا هستی موفق باشی.

  2. رامین گفت:

    کاش شعر کوتاه تر بود تا بیشتر دوست میداشتم.

    درود
    ریزوم ها منتظر شما دوستان است.

ارسال پاسخ