شعر و صدای آتوسا قدیمی

و بیمار که زمان را در بخش ِ دیگری بستری کرده بود
نگاهِ واگیرداری داشت
که از مراقبت‌های ویژه می‌ترسید
پرستار می‌پرسید
همراهِ این متن کجاست؟
من داشتم جای سطر‌ها را عوض می‌کردم
و یکی داشت پرستار را خبر می‌کرد
که می‌دانست
شرایطِ شاعر همیشه بحرانی‌ست